10/12 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ «ΤΟ ΑΚΥΡΟ ΑΥΡΙΟ» ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΟΣΜΑ ΧΑΡΠΑΝΤΙΔΗ

  1

 _inv 1  _inv back 1

  1

 

 

                                              ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ

               ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

                                 «ΤΟ ΑΚΥΡΟ ΑΥΡΙΟ»

           ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΟΣΜΑ ΧΑΡΠΑΝΤΙΔΗ

                       ΣΕ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΔΡΑΜΑΣ

  

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας, κα Πολύνα Γ. Μπανά, αναφέρεται στην επόμενη προγραμματισμένη εκδήλωση του Συλλόγου :

«Στα πλαίσια του γενικού προγράμματος εκδηλώσεων του Συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας για την τρέχουσα περίοδο, πρόγραμμα το οποίο βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη και αριθμεί, συνολικά, περισσότερες από δέκα, διαφορετικού ύφους, αντικειμένου και θεματολογίας, εκδηλώσεις, ο Σύλλογος διοργανώνει μία λογοτεχνική βραδιά αφιερωμένη στο τελευταίο μυθιστόρημα με τίτλο «Το άκυρο αύριο» του συγγραφέα Κοσμά Χαρπαντίδη, το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις, το έτος 2017.

Η λογοτεχνική βραδιά θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου και ώρα 19.30, στο καφέ «Ανώϊ» και για το μυθιστόρημα θα μιλήσουν ο συγγραφέας Βασίλης Τσιαμπούσης και ο τέως Πρόεδρος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, Κώστας Γκαρέλας, ενώ η Μαρία Κασμερίδου και ο Σταύρος Μπατζέλας, αμφότεροι εκ των παλαιοτέρων μελών της θεατρικής ομάδας του Συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας, θα διαβάσουν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο.

Εξυπακούεται πώς ο Σύλλογος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας καλεί όλους τους δραμινούς συμπολίτες μας να παρευρεθούν στη συγκεκριμένη λογοτεχνική βραδιά προκειμένου να γνωρίσουν κι απολαύσουν το νέο μυθιστόρημα «Το άκυρο αύριο» του Κοσμά Χαρπαντίδη και να έχουν την ευκαιρία να συνομιλήσουν με τον ίδιο το συγγραφέα, στη διαλογική συζήτηση που θα ακολουθήσει».

 

Ακολουθούν, ενδεικτικά, αποσπάσματα από ορισμένες από τις κριτικές που έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα για το μυθιστόρημα «Το άκυρο αύριο» :

 

«Θα πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι ο Χαρπαντίδης δεν γράφει σε καμία περίπτωση ιστορικό μυθιστόρημα. Η αφήγησή του περνά από τις δεκαετίες του 1940 και του 1950 στην πρώτη φάση της Μεταπολίτευσης για να φθάσει μέχρι και τις ημέρες μας κινούμενη μέσα σε ένα συνεχές χρονικό σπιράλ: σπιράλ που θέλει να δείξει πως τα συλλογικά πάθη του παρελθόντος θα μεταγγιστούν, παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει, σχεδόν ακέραια στο παρόν, αποδεσμεύοντας τα ίδια ποσοστά πολιτικής βίας και κοινωνικού διαχωρισμού.».

(Βαγγέλης Χατζηβασιλείου , Βήμα της Κυριακής, 5 Μαρτίου 2017)

 

 

«Ο Χαρπαντίδης, με στρωτή, γρήγορη αφήγηση, ξέροντας να χειριστεί τα πισωγυρίσματα στο χρόνο, με μια ιδιαίτερη μουσικότητα στη γραφή, που σε πολλά σημεία «αρπάζει» τον αναγνώστη και τον στροβιλίζει σε ένα τελείως προσωπικό, γεμάτο υποδόρια ένταση ρυθμό, γράφει ένα πολιτικό βιβλίο.»

(Ευγενία Μπογιάννου, Αυγή της Κυριακής, 4 Απριλίου 2017)

 

 

«Στο βιβλίο του Χαρπαντίδη βλέπουμε ότι η μνήμη είναι ένας αγώνας κατασκευής. Ο συγγραφέας δεν χαρίζεται στην ιστορία και τους ήρωες.»

(Χρήστος Βασματζίδης, Εφημερίδα των Συντακτών, 22-23 Απριλίου 2017)

«Το μυθιστόρημα του Χαρπαντίδη είναι καλογραμμένο, σκληρό, ωμό και η θεματική του παρουσιάζει θλιβερές αναλογίες με την σημερινή εποχή.»

(Μαριλία Παπαθανασίου, Ελευθερία του Τύπου, 30 Ιουλίου 2017)

 

 

«Σε αυτό το καλοπλεγμένο δίχτυ ιστορίας και γεωγραφίας, ο Χαρπαντίδης δείχνει την ικανότητά του να φτιάχνει πειστικούς και ιδιαίτερους χαρακτήρες, που υπηρετούν το συγγραφικό του σχέδιο και συνάμα εμπλουτίζουν τον κόσμο του. Αντλεί υλικό από πραγματικά περιστατικά της γενέτειράς του και μεταπλάθει σε μυθιστορηματικούς ήρωες ιστορικά πρόσωπα που έδρασαν στην περιοχή.»

(Έφη Γιαννοπούλου, Εποχή, 15 Οκτωβρίου 2017)

 

 

«Τελειώνοντας μένει να υπογραμμίσουμε το κύριο προσόν του Κοσμά Χαρπαντίδη στο «Ακυρο αύριο», που είναι να στήνει ένα σκηνικό και να υφαίνει την ατμόσφαιρά του με τόση μαεστρία ώστε με όση φυσικότητα μπορεί να περιλάβει μέσα του τους παπάδες της ενορίας της Αγίας Ελεούσας, που ανηφορίζουν τον Μάιο του 1999 προς το μοναστήρι, στην κορυφή της Αητοβίτσας, με άλλη τόση μπορεί να ενσωματώνει την ανίχνευση της αρρώστιας του Αρσλάνογλου σε γονίδια τα οποία μεταφέρθηκαν μέσω της μετανάστευσης των τουρκικών νομαδικών φυλών από τις περιοχές της Κεντρικής Ασίας, ή ένα παραλήρημα της ίδιας της αφηγήτριας (ένα ακόμη πρόσωπο του μυθιστορήματος) που σε μια κρίση μεγαλείου λογαριάζει τον εαυτό της απόγονο των Κομνηνών.»    

(Θανάσης Νιάρχος , Τα Νέα, 23/6/2017)

 

«Ο Κοσμάς Χαρπαντίδης αναμετράται με έναν αρνητικό ήρωα και κερδίζει το στοίχημα, πλάθοντας υποδειγματικά τον χαρακτήρα του και τοποθετώντας τον στον κατάλογο των πιο ολοκληρωμένων ηρώων της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Συγχρόνως δοκιμάζει την πένα του στο σώμα ευαίσθητων θεμάτων της σύγχρονης Ιστορίας μας, προβάλλοντας εμμέσως πλην σαφώς σημερινά επικίνδυνα φαινόμενα. Κι εδώ βρίσκεται η δύναμη της λογοτεχνίας και των μέσων που διαθέτει.»

(Δήμητρα Ρουμπούλα, ηλεκτρονικό περιοδικό «Ο αναγνώστης», 23-5-2017)    

 

«“Το άκυρο αύριο”, γραμμένο σε μικρά κεφάλαια που θυμίζουν μικρά διηγήματα και δημιουργούν γρήγορο ρυθμό, κατορθώνει να προσεγγίσει με “εύκολο” τρόπο την ασφυκτική πραγματικότητα της ζωής στη Μικρόπολη. Ξεκινώντας από την προσωπική ιστορία, μελετά την πορεία της χώρας στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα και καταλήγει ότι, αν και τα παραδείγματα από την Ιστορία ακόμα ζωντανά και μπροστά στα μάτια μας, εμείς τα αγνοούμε.»

( Σταύρος Στριλιγκάς, Popaganda, 14-3-2107)

 

 

«Ο Χαρπαντίδης συνδυάζει την ιστορική μνήμη με την επινόηση της τέχνης του, αλλά σε κάθε περίπτωση ο καμβάς που επιλέγει να κεντήσει (έστω με ελλειπτικό τρόπο) την αφήγησή του είναι το ιστορικό σκηνικό της δεκαετίας του 40 σε αντίστιξη με το σκηνικό της εποχής μας. Ο συγγραφέας αποφεύγει τις κακοτοπιές της υπερέκθεσης στα τρέχοντα και τα επικαιρικά καθώς κρατά από εκείνα την ουσία και τις βαθύτερες συνδέσεις. Και πάλι μέχρι εκεί, στο πρώτο ξύσιμο της επιφάνειας, που λειτουργεί υπαινικτικά για το κύριο διακύβευμα: Τις ταυτότητες. 
Η επικράτεια των ταυτοτήτων που σχετίζεται απολύτως  με την καταγωγή και την γλώσσα – ειδικά στον χώρο της Μακεδονίας- συνδυάζεται με τις πολιτικές συμπεριφορές και τα δίκτυα της τοπικής και κεντρικής εξουσίας αλλά και την σχέση με την Εκκλησία και τους λειτουργούς της.»

( Γ. Καρατζάς, Πρώτο Θέμα, 20-6-2017)

 

 

 

Βιογραφικό σημείωμα Κοσμά Χαρπαντίδη

Γεννήθηκε το 1959, στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας. Σπούδασε νομικά και δικηγορεί από το 1986, στην Καβάλα. Εμφανίσθηκε στα γράμματα, στο περιοδικό Σκαπτή Υλη της Καβάλας, το 1983. Δημοσίευσε σε περιοδικά και διετέλεσε μέλος της συντακτικής επιτροπής των λογοτεχνικών περιοδικών της Καβάλας, Σκαπτή Ύλη και Υπόστεγο, στα οποία, για χρόνια, δημοσίευε κείμενά του. Είναι μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων από το 2004.   Για το έργο του έχουν γράψει οι: Δημήτρης Μαρωνίτης, Γιώργος Αράγης, Γ.Δ.Παγανός, Μάρη Θεοδοσοπούλου, Παντελής Μπουκάλας, Ευριπίδης Γαραντούδης, Δημήτρης Κόκορης, Αλέξης Ζήρας, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ελισάβετ Κοτζιά, Μαρία Στασινοπούλου, Χρίστος Παπαγεωργίου, Μάκης Καραγιάννης, Γιάννης Μπασκόζος, Λάμπρος Σκουζάκης, Έλενα Χουζούρη, Τάσος Χατζητάτσης, Νίκος Βατόπουλος κ.α.

      

Εργογραφία

1)Μανία πόλεως, αφηγήματα, Επικαιρότητα, 1993, δεύτερη έκδοση συμπληρωμένη με έξι νέα κείμενα, Κέδρος 2009 ( από το βιβλίο του αυτό απόσπασμα με τον τίτλο Χαλασμένες γειτονιές συμπεριλήφθηκε στα κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας της δευτέρας τάξης του Γυμνασίου ).

2)Οι εξοχές των νεκρών, διηγήματα, Νεφέλη, 1995.

3)Έκτο δάχτυλο, διηγήματα, Κέδρος 2002 (επιλέχθηκε ανάμεσα στα δέκα καλύτερα βιβλία διηγημάτων του  2002 και ήταν υποψήφιο για το βραβείο διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω ).

4)Τα δώρα του πανικού, μυθιστόρημα, Κέδρος, 2006 ( υποψήφιο για βραβείο μυθιστορήματος 2006, στις μικρές λίστες (short lists) του περιοδικού Διαβάζω και του περιοδικού Δέκατα. Συμπεριλήφθηκε στα δέκα καλύτερα του Διαβάζω και στα οκτώ καλύτερα των Δεκάτων).

5) Κρυφές αντοχές , συλλογή διηγημάτων, Μεταίχμιο, 2011.

6)To άκυρο αύριο, μυθιστόρημα, εκδόσεις Πόλις, 2017 (στα δέκα καλύτερα για το βραβείο του ηλεκτρονικού περιοδικού «Αναγνώστης» ).

7) Κάπα ποιητού, θεατρικό, εκδόσεις Κάπα, 2018.  

Άλλα:

1) Θεατρικό αναλόγιο με τίτλο Ο Γιώργος Χειμωνάς περιηγείται στο όρος Σύμβολον, 2010 , Φεστιβάλ Φιλίππων 2010.

2)Κείμενα και επιλογή φωτογραφιών στο φωτογραφικό λεύκωμα Καβάλα -Θάσος, των εκδόσεων Μίλητος (Αθήνα 2010).

3) Θεατρικό αναλόγιο με τίτλο Από τις επαναστατικές προπόσεις στις εξεγέρσεις της καρδιάς , Φεστιβάλ Φιλίππων 2012.

4) Κάπα ποιητού, θεατρικό αναλόγιο, ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, στα «Ελευθέρια» του 2017.  

          Επίσης, έχει συμμετάσχει σε συλλογικά έργα όπως: (α) Παλίμψηστο Καβάλας, εκδόσεις Καστανιώτη και Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας,          (β) Τόποι της λογοτεχνίας, εκδόσεις Καστανιώτη και Εταιρίας Συγγραφέων και (γ)Τα κείμενα των Φιλίππων, εκδόσεις Κάπα.    

Ανακοινώσεις

Powered by mod LCA