Ολοήμερη μετάβαση στη Θεσσαλονίκη για την έκθεση «WAGNER, VERDI: 200 ΧΡΟΝΙΑ» -και- για την έκθεση - αφιέρωμα στη χαράκτρια Βάσω Κατράκη "Σε Λευκό και Μαύρο", στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Θεσσαλονίκης καθώς και για την παρακολούθηση, στη βίλα Καπαντζή, του θεατ

bussinokipos

 

Ολοήμερη μετάβαση στη Θεσσαλονίκη για την έκθεση «WAGNER, VERDI: 200 ΧΡΟΝΙΑ» -και- για την  έκθεση - αφιέρωμα στη χαράκτρια Βάσω Κατράκη "Σε Λευκό και Μαύρο", στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Θεσσαλονίκης  καθώς και για την παρακολούθηση, στη βίλα Καπαντζή, του θεατρικού έργου "Βυσσινόκηπος" του Άντον Τσέχωφ που ανεβαίνει από την "Πειραματική Σκηνή της Τέχνης"



«WAGNER, VERDI: 200 ΧΡΟΝΙΑ»


Με αφορμή τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση των δύο σπουδαίων συνθετών το Τελλόγλειο Ίδρυμα οργανώνει έκθεση που παρουσιάζει το έργο και την προσωπικότητά τους στο ευρύτερο κοινό με στοιχεία που δίνει η παρουσίαση του έργου τους στην Ελλάδα. Κοστούμια, μακέτες ζωγραφισμένες αλλά και τρισδιάστατες, χειρόγραφα, σπάνιες εκδόσεις και παρτιτούρες θα βρίσκονται στο μουσείο για να μεταφέρουν στους επισκέπτες τη μαγεία του λυρικού δράματος.

Η έκθεση αυτή στηρίζεται αποκλειστικά σε τεκμήρια που προέρχονται από ελληνικές πηγές, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη, τη Μουσική Συλλογή του Κωνσταντίνου Π. Καράμπελα - Σγούρδα, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, καθώς και υλικό από ιδιώτες συλλέκτες και Έλληνες δημιουργούς. Το σημαντικότερο τμήμα του υλικού, κοστούμια όπερας και μακέτες σκηνικών προέρχεται από την Εθνική Λυρική Σκηνή και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό.

Πρόκειται για έναν άγνωστο θησαυρό της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αποτέλεσμα πολλών δημιουργικών δυνάμεων, ένα ελληνικό κομμάτι προσφοράς στον τομέα της όπερας στην Ελλάδα, ξεκινώντας από το 1958 έως σήμερα. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να θαυμάσει τις δημιουργίες πολλών από τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνογράφους και ενδυματολόγους, όπως είναι ο Α. Φωκάς, ο Γ. Πάτσας, ο Ν. Πετρόπουλος, ο Γ. Μετζικώφ, η Ι. Μανωλεδάκη, o Γ. Κόκκος και άλλοι.

 


«Βάσω Κατράκη: Σε Λευκό και Μαύρο»

Το Τελλόγλειο ʽΊδρυμα Τεχνών στο πλαίσιο της 4ης Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης οργανώνει την έκθεση «Βάσω Κατράκη: Σε Λευκό και Μαύρο». Η Βάσω Κατράκη υπήρξε η σημαντικότερη ελληνίδα χαράκτρια και με το έργο της εικονογράφησε την αγωνία και την πορεία του ελληνικού λαού στη δύσκολη μεταπολεμική περίοδο. Με τις κοινωνικά και πολιτικά φορτισμένες δημιουργίες της μετέδωσε το πανανθρώπινο μήνυμα του ουμανισμού αναμορφώνοντας ουσιαστικά την τέχνη της χαρακτικής με την οποία ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά. Βραβευμένη στο εξωτερικό με σημαντικές διακρίσεις, ανάμεσά τους σίγουρα ξεχωρίζει η βράβευσή της σε μια άλλη σημαντική Μπιενάλε, αυτή της Βενετίας το 1966 με Επίτροπο τον Τώνη Σπητέρη, που αποτέλεσε άξονα αναφοράς για τους Έλληνες χαράκτες. Η παρουσίαση σημαντικών στιγμών της πορείας της μέσα από έργα χαρακτικής, μήτρες, τα περίφημα βότσαλα από τη Γυάρο, τα λιγότερο γνωστά ζωγραφικά της έργα, ακουαρέλες ή ακόμα και προτάσεις της για κουστούμια θεατρικών παραστάσεων, καθώς επίσης και με  υλικό από το αρχείο Σπητέρη, δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να γνωρίσουν την εμβληματική καλλιτεχνική πορεία μιας χαράκτριας που κατάφερε με μοναδικό τρόπο να συνδέσει το ατομικό με το συλλογικό.


Γενική Ευθύνη: Καθ. Γουλάκη-Βουτυρά Αλεξάνδρα
Επιμέλεια: Μπίκας Παναγιώτης Δρ. Ιστορίας της Τέχνης
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Πανίδου Μαριέττα, Graphic Designer
Υποστήριξη έκθεσης: Τσαγκάλια Χριστίνα, Αρχαιολόγος
Συνεργαζόμενοι Φορείς: Μουσείο Βάσως Κατράκη- Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών.

 

 

 

 

Βυσσινόκηπος
Άντον Τσέχοφ, 1904
Ένα παλιό αρχοντικό της Θεσσαλονίκης, από τα ελάχιστα σωζόμενα του τέλους του 19ου αιώνα στην πόλη, η Βίλα Καπαντζή στην Ανάληψη (Βασιλίσσης Όλγας 108), όπου στεγαζόταν άλλοτε το ιστορικό Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων και σήμερα το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ), είναι ο επόμενος σταθμός της άστεγης και νομαδικής από φέτος Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης».
Η παράσταση δεν φιλοξενείται απλώς στη Βίλα Καπαντζή, από την αρχή σχεδιάστηκε για να παιχτεί μέσα σ’ αυτό το παλιό αρχοντικό, συνομήλικο του έργου. Δηλαδή, ο χώρος της πραγματικότητας γίνεται το σκηνικό της μυθοπλασίας. Συνεχίζεται έτσι η πρόσφατη αναζήτηση της Πειραματικής Σκηνής για παραστάσεις σε μη θεατρικούς χώρους ιδιαίτερου χαρακτήρα, που ξεκίνησε το φθινόπωρο με τις παραστάσεις της Χρυσής Πόλης στην αποβάθρα του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού.
Κύκνειον άσμα του Τσέχοφ, ο Βυσσινόκηπος (1904) είναι το έργο ενός αποχαιρετισμού, ενός τέλους εποχής. Ο πανέμορφος βυσσινόκηπος θα βγει στο σφυρί, ο κόσμος αλλάζει, η χρεοκοπία έρχεται, οι αυταπάτες επιμένουν, οι άνθρωποι πασχίζουν για λίγη ευτυχία, συγκινητικοί και κωμικοί ταυτόχρονα. Ο Στανισλάφσκι, πρώτος σκηνοθέτης του έργου, όταν το διάβασε έγραψε στον συγγραφέα: «Έβαλα τα κλάματα διαβάζοντάς το και δεν μπορούσα να σταματήσω». Κι ο Τσέχοφ του απάντησε: «Το έργο μου δεν είναι δράμα, αλλά κωμωδία, στιγμές-στιγμές μάλιστα φάρσα».
Διανομή
Λιουμπόφ
Έφη Σταμούλη
Γκάγεφ
Στάθης Μαυρόπουλος
Βάρια
Σοφία Βούλγαρη
Τροφίμοφ
Κυριάκος Δανιηλίδης
Επιχόντοφ
Γιώργος Δημητριάδης
Άνια
Άννα Ευθυμίου
Πιστσίκ
Μάριος Μεβουλιώτης
Γιάσα
Ηλίας Παπαδόπουλος
Λοπάχιν
Μιχάλης Συριόπουλος
Ντουνιάσα
Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου
Φιρς
Γιώργος Φράγκογλου
Συντελεστές
Μετάφραση
Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία
Χριστ. Χατζηβασιλείου
Σκηνικός χώρος
Αλεξ. Μπουσουλέγκα
Σκηνικός χώρος
Ράνια Υφαντίδου
Κοστούμια
Αλεξ. Μπουσουλέγκα
Κοστούμια
Ράνια Υφαντίδου
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρία Λαζαρίδου 

Ανακοινώσεις

Powered by mod LCA